Kiedy Twoje dziecko krzyczy, zamiast mówić, może Ci to przypominać o najgłośniejszych koncertach, w których brało udział. Ale czy na pewno wiesz, dlaczego maluch stosuje taki sposób komunikacji? Przecież nie chce wyjść na złośliwego malucha, prawda? W rzeczywistości krzyk dziecka może mieć wiele przyczyn. Zastanówmy się razem, dlaczego maluch zamiast zwykłego „proszę” woła: „AAA”! Przygotuj się na odpowiedzi pełne emocji i wrażeń! 🙂
Przypadek “Przedszkolaków-krzykaczy”
Każdy rodzic wie, że dziecko ma swój własny sposób komunikacji. Kiedy maluch nie potrafi jeszcze wyrazić swoich potrzeb za pomocą słów, może sięgnąć po „najprostszy” środek – głośny krzyk. To jak wołanie „patrz na mnie!” w najbardziej wyrazisty sposób. W końcu dziecko od najmłodszych lat uczy się, że kiedy jest głośno, to wszyscy zwracają na nie uwagę. Oczywiście, to wcale nie oznacza, że maluch chce być niegrzeczny. Zwyczajnie używa narzędzi, które ma pod ręką!
Warto wiedzieć, że krzyk jest formą wyrażania emocji. Jeśli maluch nie potrafi jeszcze nazwać swojego zdenerwowania, frustracji czy radości, łatwiej mu będzie sięgnąć po formę „dzikiego okrzyku”. Warto więc obserwować, czy krzyk nie jest wynikiem jakiejś silnej emocji, którą dziecko chce się pozbyć w ten sposób.
Niektóre dzieci po prostu kochają być zauważane. Kiedy maluch znajduje się w grupie przedszkolnej, może zauważyć, że krzyk daje mu większą moc sprawczą niż subtelne prośby. To prosta droga do uzyskania uwagi, nawet jeśli ta nie jest do końca pozytywna. Tak więc, to naturalny etap w rozwoju malucha. Trzeba się tylko uzbroić w cierpliwość!
Dziecko a granice językowe
Chociaż maluch rośnie w otoczeniu pełnym dźwięków i słów, jego zdolność do ich przetwarzania rozwija się stopniowo. Nawet jeśli maluch stara się mówić, jego umiejętności językowe mogą być jeszcze dalekie od doskonałości. Zanim zacznie mówić pełnymi zdaniami, dziecko eksperymentuje z różnymi sposobami wyrażania swoich myśli. I tu pojawia się krzyk!
Krzyk nie oznacza, że dziecko nie rozumie, co się dzieje dookoła. Wręcz przeciwnie – maluch ma w głowie mnóstwo słów, ale nie potrafi jeszcze ich połączyć w sensowne zdania. Tak więc, kiedy nie jest w stanie wyrazić tego, co ma na myśli, po prostu decyduje się na głośniejsze „krzyczenie”.
Warto być wyrozumiałym i pamiętać, że to etap, który przemija. Dziecko w końcu zacznie sięgać po słowa i zdania. Jednak przez ten czas może przydać się wiele cierpliwości, aby zrozumieć, co dokładnie maluch próbuje nam powiedzieć. A jeśli to krzyk, to może warto spróbować przełożyć go na język słów?
Krzyk – sposób na zdobycie władzy
W każdym dziecku drzemie mały mistrz manipulacji! Dziecko, które dopiero poznaje zasady rządzące światem, szybko zdaje sobie sprawę, że krzyk jest jednym z narzędzi do osiągnięcia celu. Czy to prośba o ulubioną zabawkę, czy też chęć wyjścia na dwór – głośny krzyk jest w oczach malucha czymś, co gwarantuje natychmiastową reakcję dorosłych.
W początkowej fazie rozwoju, maluch nie zna jeszcze subtelności, jakimi posługują się dorośli w codziennej komunikacji. Kiedy chce czegoś natychmiast, krzyk staje się jego jedynym „pośrednikiem”. Nie chodzi więc o to, że dziecko chce Cię zdenerwować, a raczej o to, że nie zdaje sobie sprawy z innych form wyrażania pragnień. W końcu, jeśli to działa, to czemu nie? 😉
Pomimo tego, że krzyk może zaniepokoić rodziców, jest to naturalna część rozwoju dziecka. Jednak warto, aby dziecko nauczyło się, że nie zawsze krzyk jest sposobem na załatwienie sprawy. Kiedy maluch zrozumie, że prośba wyrażona spokojnym tonem również daje efekty, jego „krzykowy” etap powoli będzie zanikać. Można zatem nauczyć go skutecznie wyrażać siebie, ale to wymaga cierpliwości i konsekwencji.
Krzyk jako sposób na zwrócenie uwagi
Nie ma nic bardziej frustrującego, niż fakt, że Twój maluch próbuje sięgnąć po Twoją uwagę, a Ty właśnie jesteś zajęty czymś ważnym, np. próbą znalezienia kluczy do samochodu. Kiedy dziecko nie może cię złapać w odpowiednim momencie, naturalnie zareaguje w sposób, który mu się wydaje najbardziej skuteczny. A tym sposobem będzie… głośny okrzyk!
Można powiedzieć, że jest to metoda „ostatecznego środka”. Dziecko zna cię na tyle dobrze, żeby wiedzieć, że najgłośniejszy sposób jest często tym najskuteczniejszym. Tylko że nie zawsze! Krzyk staje się czymś, co maluch stosuje, gdy widzi, że nie może zwrócić na siebie uwagi w żaden inny sposób. Ale i ten etap ma swoje zakończenie, gdy dziecko nauczy się, jak poprosić o uwagę w sposób bardziej konstruktywny.
Przypomnij sobie te chwile, kiedy Twój maluch był mały, a Ty próbowałeś (i to z powodzeniem!) zrozumieć jego potrzeby. Jeśli dziecko zaczyna krzyczeć, to nie dlatego, że chce Cię zdenerwować, ale po prostu stara się zwrócić na siebie uwagę. Czasami trzeba po prostu poświęcić chwilę na kontakt wzrokowy i odpowiedzieć na te głośne okrzyki w sposób ciepły i pełen cierpliwości.